Εκτινασσόμενος δάκτυλος παρουσιάζεται όταν η κίνηση του τένοντα ο οποίος κλείνει το δάκτυλο περιορίζεται, με αποτέλεσμα κατά την έκταση του δακτύλου αυτό να «μαγκώνει».

ΑΙΤΙΑ

Οι τένοντες οι οποίοι ελέγχουν τις κινήσεις των δακτύλων, γλιστρούν μέσα από διάφορα τούνελ που σχηματίζονται από γειτονικούς ιστούς σαν γέφυρες οι οποίες χρησιμεύουν στο να τους κρατούν στη θέση τους. Ένας τένοντας μπορεί να ερεθιστεί καθώς γλιστράει μέσα από το τούνελ και καθώς ο ερεθισμός αυτός επιδεινώνεται, μπορεί ο τένοντας να παχυνθεί σε κάποιο σημείο του τοπικά, γεγονός που καθιστά τη διέλευση του μέσα από το τούνελ πιο δύσκολη.

Οι ιστοί που σχηματίζουν αυτά τα τούνελ μπορεί επίσης να παχυνθούν κι έτσι το άνοιγμα της σήραγγας μικραίνει. Ως αποτέλεσμα, κατά την έκταση του δακτύλου μπορεί ο τένοντας να μην μπορεί να περάσει μέσα από το τούνελ και στιγμιαία να σταματήσει στην είσοδο αυτού, ενώ όταν περάσει το σημείο αυτό ο ασθενής το νιώθει σαν τίναγμα του δακτύλου ταυτόχρονα με πόνο.

Η αιτία δεν είναι πάντα γνωστή.

Ο εκτινασσόμενος δάκτυλος συμβαίνει πιο συχνά στις γυναίκες απ’ότι στους άνδρες, σε ηλικίες μεταξύ 40-60 ετών. Παρουσιάζεται επίσης συχνότερα σε ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη και ρευματοειδή αρθρίτιδα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Τα συμπτώματα του εκτινασσόμενου δακτύλου περιλαμβάνουν

Πόνο στην παλάμη

Οίδημα

Αίσθημα «μαγκώματος» στις αρθρώσεις των δακτύλων

Αυτά είναι πιο έντονα το πρωί μετά από περίοδο αδράνειας, ενώ με τη δραστηριότητα η κίνηση γίνεται πιο ελεύθερη.

Σε σοβαρές περιπτώσεις το δάκτυλο δεν μπορεί να εκταθεί ακόμη και με βοήθεια, ενώ κάποιες φορές (όπως σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη) μπορεί να πάσχουν ταυτόχρονα πολλά δάκτυλα.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση γίνεται με το ιστορικό και την κλινική εξέταση του χεριού από το γιατρό, χωρίς να χρειάζεται συνήθως άλλη εξέταση.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Εφόσον τα συμπτώματα είναι ήπια μπορεί η ξεκούραση του χεριού να αρκεί ως θεραπεία, μαζί με αναλγητικά και πιθανόν τη χρήση ενός νάρθηκα. Ακόμη μπορεί να βοηθήσει η έγχυση στην περιοχή ενός κορτικοειδούς. Πολλές φορές όμως η βελτίωση των συμπτωμάτων είναι παροδική, οπότε καταφεύγουμε στη χειρουργική θεραπεία, κατά την οποία διανοίγεται το τούνελ έτσι ώστε να μπορεί ο τένοντας να ολισθήσει ελεύθερα